RESIM

Her gün,
Enginlerden engin,
Yücelerden yüce
Bir duygu sarar bizi,
Bu sinifa girince.

Yanda, bir uçtan bir uca
Mavi deniz,
Odanin içinde günesleri bulunca
Isiniriz.

Enginlerin engini deniz olsa
Deniz ufak!
Yücelerin yücesi günes olsa
Günes küçük!

Ilk günü gördük, nerden geldi:
Duvardaydi
Denizleri, günesleri
Küçülten büyüklük.

Kürsünün üstünde bir resim:
Gözleri denizlerden mavi
Bakislari güneslerden sicak,
Dört mevsim
Kürsünün üstünde:
Atatürk'ün arkasinda al bayrak,
Kollarini kavusturmus gögsünde.

Bu resimle baslar bizim günümüz,
Karsimizda Atatürk'ü gördükçe,
Kivançla dolar, tasar gönlümüz.

Ögretmenimizin kürsüde
Verdigi dersi
Dinler bizimle birlikte
Atatürk'ün resmi.

Çaliskaniz, çünkü,
Çalisinca
Bakariz, Atatürk güldü.

Bir yanlislik yapsak
Bulutlanir gözleri,
Anlariz, Atatürk üzüldü.

Gelsek kürsünün dibine
Görür bizi
Egilince.

Kalksak, gitsek gerilere,
Otursak arkalarda;
Basimizi kaldirmadan duyariz
Atatürk orada.

Öteki odalarda
Baska baska resimleri Ata'min.
Atatürk'üm, artik ömrüm oldukça
Bu resimle karsimdasin!

Yok hiç birinde
Bundaki tilsim,
Degisen çizgilerle
Canli gibi bu resim.

Öyle canli ki, sanirim,
Ben de bir gün okulu bitirince
Uzanan ellerinle
Oksanacak sirtim.

Öyle canli ki, sanirim,
Karanlik bile olsa
Serpecegin isikla
Aydinlanir yollarim.

Tipki siniftaki gibi,
Yapacagim bir iste
Bu resmindir rehberim
Kötülüge uzanirsam
Çat kaslarini,
Tutulsun ellerim.

Tipki siniftaki gibi,
Bütün ömrüm boyunca
Yaptigim bir iste
Iyi, dogru oldumsa
Sevincini belli et,
Gülümse!

Yaprak yaprak dökülürken önümde
Her yil, dört mevsim;
Siniflar içinde yalniz bu sinif,
Resimler içinde yalniz bu resim!

Behçet NECATIGIL